Malta uzyskała niepodległość dopiero w 1964 roku (21 września), pozostając członkiem Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Od 13 grudnia 1974 roku to śródziemnomorskie państwo jest republiką z jednoizbowym parlamentem. Zasiada w nim 65 deputowanych.

Od początku tylko dwie partie dzielą między siebie mandaty – Partia Narodowa (PN, Partit Nazzjonalista) oraz Partia Pracy (PL, Partit Laburista).

Na wyspie funkcjonują jeszcze dwie mniejsze partie – Alternatywa Demokratyczna (AD, Alternattiva Demokratika) i Maltańska Partia Komunistyczna (PKM, Partit Komunista Malti). Po ostatnich wyborach w 2003 roku w parlamencie zasiadają:
Partia Narodowa (PN) – 35 mandatów,
Partia Pracy (PL) – 30 mandatów.

1 maja 2004 roku Malta stała się członkiem Unii Europejskiej.
Maltański parlament ma charakter jednoizbowy i nosi nazwę Izby Reprezentantów. Deputowani wybierani są w 13-sto pięciomandatowych okręgach. Ordynacja wyborcza przewiduje system proporcjonalny z zastosowaniem instrumentu pojedynczego głosu przechodniego. Kadencja trwa 5 lat.
Prezydent Malty jest wybierany przez Izbę Reprezentantów na 5 lat. Jego pozycja ustrojowa jest zbliżona do roli monarchy w systemie westminsterskim. Po wyborach do Izby mianuje premiera, którym zwyczajowo zostaje lider zwycięskiej partii. Formalnie mianuje też poszczególnych ministrów, choć w praktyce decyzje o obsadzie resortów podejmuje premier.

Faktycznie największa część władzy w państwie należy do premiera. Maltański system polityczny nie przewiduje instytucji rządu mniejszościowego – jeżeli wynik wyborów nie pozwala na jednoznaczne wyłonienie partii rządzącej, najsilniejsze z ugrupowań może otrzymać dodatkowe mandaty parlamentarne (wtedy jest ich więcej niż 65), tak aby móc utworzyć rząd większościowy. Ze względu na funkcjonowanie systemu dwupartyjnego, rządy są zwykle jednopartyjne. Ministrowie mogą być powoływani jedynie z grona członków parlamentu.

PREZYDENCI

Anthony Mamo (1974-1976)
Anton Buttigieg (1976-1981)
Albert Hyzler[1] (1981-1982)
Agatha Barbara (1982-1987)
Paul Xuereb[1] (1987-1989)
Censu Tabone (1989-1994)
Ugo Mifsud Bonnici (1994-1999)
Guido de Marco (1999-2004)
Edward Fenech Adami (2004-2009)
George Abela (2009 – nadal)

PREMIERZY

Lawrence Gonzi (ur. 1 lipca 1953, Valletta), polityk maltański, od marca 2004 premier Malty. Ukończył prawo na Uniwersytecie Maltańskim (1975). Praktykował jako adwokat oraz pracował w charakterze radcy prawnego w przedsiębiorstwach. Działacz Maltańskiej Akcji Katolickiej (1976-1986). Od 1987 roku w Izbie Reprezentantów z ramienia Partii Nacjonalistycznej; Przewodniczący Izby. Od 1998 minister spraw socjalnych i szef reprezentacji parlamentarnej Partii Nacjonalistycznej. Od 1997 sekretarz generalny Partii Nacjonalistycznej, 1999 został wybrany na jej wiceprzewodniczącego (premier Edward Fenech Adami mianował go jednocześnie wicepremierem, pozostawiając mu także tekę spraw socjalnych). Od 2003 przewodniczący partii (po rezygnacji Adamiego).

Premierzy Malty:
Joseph Howard (1921-1923)
Francesco Buhagiar (1923-1924)
Ugo P. Mifsud (1924-1927)
Gerald Strickland (1927-1932)
Ugo P. Mifsud (1932-1933)
Paul Boffa (1947-1950)
Enrico Mizzi (1950)
Giorgio Borg Olivier (1950-1955)
Dominik Mintoff (1955-1958)
Giorgio Borg Olivier (1962-1966)
Giorgio Borg Olivier (1966-1971)
Dominik Mintoff (1971-1976)
Dominik Mintoff (1976-1981)
Dominik Mintoff (1981-1984)
Carmelo Mifsud Bonnici (1984-1987)
Edward Fenech Adami (1987-1992)
Edward Fenech Adami (1992-1996) Alfred Sant (1996-1998)
Edward Fenech Adami (1998-2003)
Edward Fenech Adami (2003-2004)
Lawrence Gonzi (2004-?)

I WYBORY DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

Na Malcie 12 czerwca 2004 roku odbyły się pierwsze wybory do parlamentu unijnego. Do głosowania zarejestrowano 304283 maltańczyków. Głosowało 250691, czyli 82,4% uprawnionych. Głosów ważnych oddano 245722, nieważnych 5239.

Wybory 2008

Malta jest podzielona politycznie na dwa obozy PN - Partia Narodowa (Partit Nazzjonalista) i MLP – Maltańska Partia Pracy (The Malta Labour Party, Partit Laburista). Obecnie przy władzy jest Partia Narodowa, która kieruje krajem od kilkunastu lat.

Wybory są bardzo ważne dla Maltańczyków, stanowią nieodłączną część życia. W okresie przedwyborczym w pracy, na ulicy, w autobusie o niczym innym się nie rozmawia jak o polityce. Poparcie dla konkretnej partii jest tak zdecydowane, że jeśli w domu małżonkowie są odmiennych poglądów politycznych, to potrafią ze sobą nie rozmawiać przynajmniej do rozstrzygnięcia wyborów. I to nie są odosobnione przypadki.

Ostatnie wybory odbyły się 8. Marca 2008 roku, zwyciężyła Partia Nacjonalistyczna przewagą 1200 głosów.